Blog

Οι πονηρές μυστικές συνεργασίες της Eurostat για να διογκώσει το δημόσιο χρέος της Ελλάδας

Οι πονηρές μυστικές συνεργασίες της Eurostat για να διογκώσει το δημόσιο χρέος της Ελλάδας

 Της κυρίας Ζωής Γεωργαντά

 Το άρθρο αυτό είναι μετάφραση στα Ελληνικά του άρθρου Eurostat’s crafty ways of collaboration with government officials to swell Greece’s public deficit and debt for the period 2005-2009 New Europe print edition, 15 Δεκεμβρίου 2013

 Το άρθρο αυτό, όπως και το προηγούμενο άρθρο της New Europe (10 Νοεμβρίου 2013), απηχούν πλήρως τις καταγγελίες μας (εμού και των κ.κ. Ν. Λογοθέτη και Ν. Στρόμπλου) για το πώς διογκώθηκε ψευδώς το δημόσιο έλλειμμα του 2009 από την Eurostat και την μονοπρόσωπη προεδρική ΕΛΣΤΑΤ με αποτέλεσμα την σημερινή καταστροφή της χώρας μας και των Ελλήνων πολιτών.

 

 

Οι πονηροί τρόποι μυστικών συνεργασιών της Eurostat με Έλληνες κυβερνητικούς με σκοπό την διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους 2005-2009

Πώς οι λογαριασμοί του Ελληνικού Δημοσίου φουσκώθηκαν με δισεκατομμύρια ευρώ φανταστικών νοσοκομειακών τιμολογίων

Ας φανταστούμε έναν έμπορο που συνήθως παραγγέλνει το ετήσιο στόκ του από έναν προμηθευτή ο οποίος προσθέτει στην τιμή που δίνει στον έμπορο ένα έξτρα ποσό που είναι διάφορα έξοδά του, κάποιοι τόκοι, λόγω καθυστέρησης καταβολής των οφειλομένων καθώς και κάποια προμήθεια λόγω του κινδύνου που αναλαμβάνει για πιθανή μη καταβολή ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού. 

Ας υποθέσουμε τώρα ότι για κάποιο λόγο ο έμπορος ζητάει από τον προμηθευτή να δεχτεί έκπτωση, έστω 30%, επί του αρχικού τιμολογίου και ο προμηθευτής συμφωνεί. 

Στην συνέχεια γίνονται όλες οι νόμιμες προσαρμογές των λογιστικών βιβλίων του εμπόρου και του προμηθευτή. Όταν όμως έρχεται ο Έλεγχος των λογιστικών βιβλίων του εμπόρου, ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου αποκρύπτει την έκπτωση και παρουσιάζει στον Έλεγχο την αρχική τιμή του τιμολογίου. Αυτό το κάνει για προσπορισμό προσωπικού οικονομικού οφέλους.

Όμως, η πράξη του αυτή ανακαλύπτεται από ανώτερη Ελεγκτική Αρχή η οποία αρχικά του κάνει δριμεία παρατήρηση, αλλά στην συνέχεια, αλλοίμονο, διότι η ανώτερη αυτή Ελεγκτική Αρχή ξανασκεπτόμενη την περίπτωση απάτης που διαπράχτηκε από τον Προϊστάμενο Λογιστηρίου του εμπόρου, βρίσκει ότι μπορεί και εκείνη να έχει οικονομικό όφελος από την πράξη αυτή, και έτσι συνεργάζεται μαζί του και έκτοτε είναι και οι δύο ευτυχισμένοι.

Οι ηθοποιοί της παραπάνω θεατρικής παράστασης είναι οι εξής: τα δημόσια νοσοκομεία ως ο έμπορος, οι φαρμακοβιομηχανίες ως ο προμηθευτής, το Υπουργείο Οικονομικών ως ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου, και η Eurostat ως η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή.

Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θεωρήσουν υπερβολικό το ότι κυρίως η Eurostat ενήργησε με τέτοια ραδιουργία όπως η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή της παραπάνω ιστορίας, όμως δυστυχώς έτσι έγινε.

Τα γεγονότα

Τον Οκτώβριο 2009 συνέπεσαν δύο γεγονότα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ψευδή διόγκωση των νοσοκομειακών οφειλών: η αλλαγή κυβέρνησης από τις ξαφνικές Βουλευτικές εκλογές και η αποστολή στην Eurostat των συσσωρευμένων νοσοκομειακών οφειλών 2005-2008 που εκκρεμούσαν.

Είναι κοινή πρακτική το ότι οι περισσότερες νεοεκλεγείσες κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι κληρονόμησαν σωρείαπροβλημάτων από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Η νοοτροπία αυτή οδηγεί την νέα ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών να αρπάξουν την παρουσιασθείσα ευκαιρία εκμεταλλευόμενη ένα συστημικό πρόβλημα του δημόσιου τομέα, να το ονομάσουν «παραχάραξη των στοιχείων», και να μανουβράρουν, ή «αναθεωρήσουν», τις συσσωρευμένες νοσοκομειακές οφειλές ώστε να καταλήξουν σε μια παράνομη υπερεκτίμηση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους για την περίοδο 2005-2009. 

Το σοκαριστικό είναι ότι η υπερεκτίμηση αυτή δεν ήταν το αποτέλεσμα μεταφοράς για πολιτικούς λόγους δαπανών από άλλα έτη στα έτη 2005-2009, αλλά ήταν το αποτέλεσμα επιβάρυνσης όλων των ετών της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης με ποσά δισεκατομμυρίων ευρώ που ήταν φανταστικά, ναι φανταστικά

Και το πιο σοκαριστικό είναι ότι η Eurostat συνεργάστηκε εν γνώσει της επ’ αυτού.

Αντίθετα με άλλες χώρες που αυτές οι πρακτικές, όταν αποκαλυφθούν, τιμωρούνται, στην Ελλάδα το μανουβράρισμα των στοιχείων πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις καταλήγοντας στην οικονομική καταστροφή που βιώνουμε σήμερα. 

Στην περίπτωση των νοσοκομειακών οφειλών, δύο κυρίως γεγονότα διευκόλυναν την διαστρέβλωση των στοιχείων: το συστημικό πρόβλημα της ύπαρξης απαρχαιωμένων λογιστικών συστημάτων στον δημόσιο τομέα, και οι μυστικές διαβουλεύσεις της νεοεκλεγείσας  κυβέρνησης με ανώτατα στελέχη του ΔΝΤ, όπως μαθεύτηκε αργότερα, για να υπαχθεί η χώρα στο ΔΝΤ.

Όπως έχει ήδη λεχθεί από Έλληνες Οικονομικούς Στατιστικούς, κάτι δραματικά σοκαριστικό έπρεπε να συμβεί πριν το ΔΝΤ αναλάβει τον έλεγχο της χώρας. Η ιδέα μιας δημοσιονομικής κρίσης σε συνδυασμό με τα αποκαλούμενα Greek Statistics ενεφανίσθη ως η τέλεια δικαιολογία για την εισβολή του ΔΝΤ στα Ευρωπαϊκάπράγματα. 

Έτσι, στατιστικές πρακτικές σαν την ταχυδακτυλουργική επινόησηψεύτικων μη υπαρχόντων ελλειμμάτων που είχαν εξαχθεί από τις εκκρεμούσες νοσοκομειακές οφειλές της περιόδου 2005-2208 αποδείχτηκαν ως η πιο αντιπροσωπευτική στατιστική ραδιουργία των ετών 2009 και 2010.

Πληρωτέα νοσοκομείων: χρήμα που κανείς δεν πλήρωσε και κανείς δεν εισέπραξε

Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη ΕΕ, τα δημόσια νοσοκομεία παραδοσιακά προμηθεύονται φάρμακα και νοσοκομειακό υλικό από προμηθευτές που συνήθως πληρώνονται αργότερα από την ημερομηνία παράδοσης λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών αξιολόγησης του νόμιμου των καταβολών από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Σχετικά με την Ελλάδα, τον Σεπτέμβριο 2009, είχε συσσωρευτεί ένας μεγάλος αριθμός μη αξιολογημένων νοσοκομειακών οφειλών των ετών 2005-2008 και ταυτόχρονα η συνολική αξία αυτών των οφειλών δεν ήταν ακόμα γνωστή.

 Πρέπει να τονίσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχει αυτά τα στατιστικά προβλήματα. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Φαρμακοβιομηχανιών (EFPIA) που περιλαμβάνει πολυεθνικές όπως οι Roche και Novartis, το 2011 τα Ευρωπαϊκάκράτη χρωστούσαν 12-15 δισεκατομμύρια ευρώ στην φαρμακοβιομηχανία που αντιστοιχούσαν σε περισσότερα από ένα χρόνο.

Στις 2 Οκτωβρίου 2009, δηλαδή πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, και μέσα στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών διαδικασιών, η ΕΣΥΕ που τώρα λέγεται ΕΛΣΤΑΤ, είχε στείλει στην Eurostat τους πίνακες ελλείμματος και χρέους που περιελάμβαναν μιαπροσεγγιστική εκτίμηση των νοσοκομειακών οφειλών ίση με 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν προκύψει από συνήθη έρευνα της ΕΣΥΕ.

 Η νέα κυβέρνηση φούσκωσε το ποσό των 2,3 δισεκ. ευρώ στο 6,6 δισεκατ. ευρώ, όπως περιγράφεται στην Τεχνική Έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών του Φεβρουαρίου 2010, βασιζόμενη σε έρευνα του Υπουργείου και όχι της ΕΣΥΕ. Έτσι, η ψευδής διόγκωση αντιστοιχούσε στο εντυπωσιακό ποσό των 5,4 δισεκ. ευρώ. Επίσης, σύμφωνα με το την ίδια Τεχνική Έκθεση, από τα 6,6 δισεκ. ευρώ μόνο τα 1,2 δισεκ. ευρώ είχαν ελεγχθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά η παρανομία αυτή προσπαθήθηκε να φορτωθεί μόνο σε ένα έτος, το 2008.

Τότε η Eurostat το απέρριψε αυτό γράφοντας:“Στην ανακοίνωση της 21 Οκτωβρίου 2009, ένα ποσό 2,5 δισεκ. ευρώ προστέθηκε στο δημόσιο έλλειμμα του 2008 επί του ποσού 2,3 δισεκ. ευρώ. Αυτό έγινε σύμφωνα με τις Ελληνικές Αρχές κάτω από εντολή που δόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών, παρά το γεγονός ότι το πραγματικό ύψος των νοσοκομειακών οφειλών είναι ακόμα άγνωστο, ότι δεν υπήρχε δικαιολογία για την επίρριψη αυτού του ποσού στο 2008 και όχι σε προηγούμενα χρόνια επίσης, και η ΕΣΥΕ είχε εκφράσει την διαφωνία της προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Υπουργείο Οικονομικών.”

 Αργότερα, τον Απρίλιο 2010, η Eurostat υπαναχώρησε στις παράνομες απαιτήσεις της νέας κυβέρνησης, ίσως διότι οι Γραφειοκράτες της Eurostat ασχολούντο με το να  βρούν τρόπους να φορτώσουν τους κυβερνητικούς λογαριασμούς με πρόσθετο παράνομο χρέος, όπως περιγράψαμε στο άρθρο μας “Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat γιγαντώνουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας” (10-16 Νοεμβρίου 2013, σελίς 3).

Η υπαναχώρηση της Eurostat τον Απρίλιο 2010 ήταν ξεκάθαρα αντίθετη με τουςΕυρωπαϊκούς Κανονισμούς ΕΣΑ95 (βλ. ESA95 παρ. 3.06, EC No. 2516/2000 άρθρο2, Commission Reg. EC No. 995/2001) και αντίθετη με τον Κώδικα Ορθής Πρακτικής, κυρίως όσον αφορά τις αρχές της ανεξαρτησίας των στατιστικών μετρήσεων, της αντικειμενικότητας και αξιοπιστίας των στατιστικών.

 Μία εντυπωσιακή παραβίαση του νόμου είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των νοσοκομειακών οφειλών ΠΟΤΕ δεν καταβλήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στις φαρμακευτικές εταιρείες. Δες γιατί:

Ενάμισυ μήνα μετά την παράνομη διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος, το Υπουργείο Οικονομικών συμφώνησε με τις φαρμακευτικές εταιρείεςώστε αυτές να δεχτούν ένα 30% έκ πτωση για την περίοδο 2005-2008.Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε δύο σημεία:(1) Όλη αυτή η παράνομη στατιστική διαδικασία και ουσιαστική αδικία διαπράχτηκε κατά των Ελλήνων πολιτών κατ’ εξαίρεση ανάμεσα στους Ευρωπαίους πολίτες.(2) Όλα όσα γράφουμε βασίζονται σε αποδεικτικά έγγραφα τόσο της Eurostat όσο και του Υπουργείου Οικονομικών εκείνης της εποχής.Θα τελειώσουμε όπως τελειώσαμε και στο προηγούμενο άρθρο μας, δηλαδή με την ίδια ερώτηση: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα κύρια μέλη της να έχει αντιμετωπιστεί τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος ενδελεχή έρευνα και όχι παρεμβάσεις για σταμάτημα της δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπεινα τεθούν όπως έγιναν και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. 

Οι Έλληνες δεν αρνούνται το χρέος, αυτό που αρνούνται είναι το ψεύτικο και εγκληματικό μέρος του χρέους.

http://zoe-georganta.co.uk/wp-content/uploads/2013/12/New-Europe_-Gr_hospital-expenditures2-2005_2009.pdf