Blog

Αν θέλεις να ζήσεις το λογικό, το αυτονόητο για την ανθρώπινη ύπαρξη πρέπει να διεκδικήσεις το όνειρό σου

Με λογική ... το όνειρο...
Είναι δυνατό να κατακτήσεις το όνειρο με τη λογική;;
Είναι εφικτό να γίνει πράξη ένα όνειρο που χαρακτηρίζεται ουτοπία;
Για να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα, ας ορίσουμε τι ή μάλλον ποιο είναι το όνειρο, τι λέει η λογική γι' αυτό και αν μπορούν να συμβαδίσουν!
Όνειρο για κάθε πολίτη αυτής της χώρας είναι να επέλθει η κάθαρση! Είναι πλέον και στον πιο “ ανίδεο” αντιληπτό ότι η χώρα βιώνει μια απίστευτου εύρους προδοσία, η οποία στηρίζεται στην εγχώρια και εξωτερική διαπλοκή! ( Ας μη βαυκαλίζεται η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ότι τα έβαλε μαζί της, διότι καταφανέστατα αυτά τα χρόνια θεμελίωσε και δόμησε τη νέα (;;;;;; ) δική της διαπλοκή).
Η λογική λέει ότι μόνο με την κάθαρση θα μπορέσει η Πατρίδα να ανασάνει, να αναπτυχθεί, να φροντίσει το μέλλον των παιδιών της.
Το παράλογο, το ουτοπικό είναι να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να επιφέρει το συγκεκριμένο, επιθυμητό και αναγκαίο!
Και όμως υπήρξε κάποιος παράτολμος πολιτικόςμέσα στο ρημαγμένο από αυτό που ονομάζεται και ας μου επιτραπεί η κλισέ λέξη “διαπλοκή” , πεδίο της μεταπολιτιτευτκής Ελλάδας που ονειρεύτηκε το απόλυτα λογικό.... τη διάλυσή της!
Το 2005 λίγους μήνες μετά από την ανάληψη της εξουσίας από τον Κ. Καραμανλή ήρθε στη Βουλή προς ψήφιση ο λεγόμενος “ Βασικός Μέτοχος”, ο ν. 3310/2005, του οποίου η βάση ήταν:
Τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είναι δημόσια υπηρεσία, η οποία παραχωρείται, ύστερα από διαγωνισμό, με σύμβαση σε ιδιώτες.  Οι δε συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό, το οποίο παραχωρείται έναντι τιμήματος που οι ιδιώτες πληρώνουν για τη χρησιμοποίησή τους.  Αποκλείονται από την παραχώρηση ηλεκτρονικών ΜΜΕ οι ιδιώτες που είναι εργολάβοι ή προμηθευτές του δημοσίου, καθώς και οι στενοί συγγενείς τους.
Οι αντιδράσεις που επέφερε ο νόμος είναι λίγο πολύ γνωστές, γιατί εκτός από την καθολική κατακραυγή των ΜΜΕ που έσυραν το νόμο στα ευρωπαΙκά δικαστήρια, ακόμη και μέσα στο χώρο της ίδιας της ΝΔ ελάχιστοι βρέθηκαν να στηρίξουν το εγχείρημα του Κ. Καραμανλή !
Με την απόφασή του της 16/12/2008 , λίγες μέρες μετά τα Δεκεμβριανά του 2008,το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με Πρόεδρο τον Έλληνα κ. Β. Σκουρή, δικαίωσε σχεδόν στο σύνολο τις θέσεις της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή και ως προς την υπεράσπιση του άρθρου 14 παρ. 9 του Συντάγματος και ως προς το νόμο για το «Βασικό Μέτοχο».  
Θα ρωτήσει κάποιος : Ε, και τι έγινε;; Τι άλλαξε σε αυτή τη χώρα ακόμη και μετά τη δικαίωση του Βασικού Μετόχου;
Προσφάτως μου διηγήθηκαν μια ιστορία από τον Ηρόδοτο που αναφέρεται στο πώς νίκησαν οι Έλληνες τους Πέρσες στις Πλαταιές...
Με λίγα λόγια, περιμένοντας οι δύο στρατοί στις αντίθετες όχθες του Σπερχειού ο ένας τον άλλο να επιτεθεί για να βρεθεί περνώντας τα νερά του ποταμού σε αδυναμία ,είχε καταστεί δυσχερής η κατάσταση των Ελλήνων λόγω έλλειψης ανεφοδιασμού και είχαν αποφασίσει να υποχωρήσουν...
Μόνο ένας “ παράτολμος νεαρός Σπαρτιάτης ο Αμομφάρετος αρνήθηκε να υποχωρήσει με το τάγμα του και όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος :
“ αδράχνει με τα δυο του χέρια μια κοτρόνα και την αποθέτει μπροστά στα πόδια του Παυσανία λέγοντας πως αυτή είναι η ψήφος του: να μην κάνει πίσω μπροστά στον εχθρό. Κι ο άλλος, αποκαλώντας τον μανιακό και αποτρελαμένο, έδωσε διαταγή στον κήρυκα των Αθηναίων, που ρωτούσε κατά τις εντολές που του είχαν δώσει, να τους κατατοπίσει για τη σύγχυση που επικρατούσε στο στρατόπεδό τους· και ζητούσε από τους Αθηναίους να έρθουν προς το μέρος τους και να ενεργήσουν για την αποχώρησή τους όπως και οι Σπαρτιάτες. 
Και ενώ οι υπόλοιποι υποχώρησαν ο Αμομφάρετος έμεινε να αντιμετωπίσει τους Πέρσες οι οποίοι βλέποντας να φεύγει ο στρατός των Ελλήνων μπήκαν στα νερά του ποταμού, αλλά αυτό έδωσε το έναυσμα να επιστρέψουν οι υπόλοιποι και να δώσουν τη μάχη μαζί με τον “ παράτολμο” Σπαρτιάτη, χαρίζοντας μια μεγάλη νίκη στην Πατρίδα...
Γιατί αναφέρεται αυτή την ιστορία;
 
Μα γιατί ακριβώς η μάχη που ξεκίνησε ολομόναχος ο Κ. Καραμανλής ήταν το έναυσμα για τον ελληνικό λαό να προστρέξει για να δώσει τη μητέρα των μαχών, αντιλαμβανόμενος ότι αν θέλει να ζήσει το λογικό, το αυτονόητο για την ανθρώπινη ύπαρξη, πρέπει απλώς να προστρέξει και να συσπειρώσει τις δυνάμεις του διεκδικώντας το όνειρό του